.       
     

 

Malatya-Arguvan

ÇAVUŞ KÖYÜ

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği

çavuş köyü    
  

 

 

HAYDAR GÜLBAŞ

 

 

 

İÇİMİZDEN BİRİNİN KALEMİNDEN...

Selam Sana MARİKON,
Ben Malatya ili Arguvan ilçesi Çavuş köyünde doğdum ve çocukluğumu aynı köyde geçirdim.
İlkokulu köyümde bitirdikten sonra,1958 yılında Akçadağ Öğretmen Okuluna girdim.1964 yılında mesleki duyguların doruğunda bir nefer olarak Afyon'a bağlı Dinar’ın bir köyünde iki yıl görev yaptım.
O tarihlerde öğretmenleri yazın dört ay eğitime alıyorlar,kalan süreyi köylerde öğretmen olarak çalıştırıyorlardı.
Eylül sonuna doğru görev yapacağımız köyler bizlere bildirildi.Benim görev yerim "Kahramanmaraş,Elbistan,HÜYÜCE K Köyü " idi..Hemen birlikleri dolaşmaya başladım.Elbistanlı bir asker buldum.
- Hemşerim sen Hüyücek Köyünü biliyor musun? deyince O'da:
- Evet biliyorum.Çok güzel bir köydür.Bağlık,bahçelik,okulu ve lojmanı var.
- Okulun bahçesi de var mı?
- Okulun kocaman bir bahçesi var,hocam .
Bendeki mutluluğu,sevinci görmeliydiniz.Ayaklarım yere basmıyor.Sanki havada uçuyorum.Eğitim yapan binikiyüz öğretmen varız.Arkadaşlara köyümü anlattıkça yüzlerindeki ifadelerden beni kıskandıklarını görür gibi oluyordum.
28/Eylül/1966'da birlikten ayrıldım.Köyüme gelerek eşimle ben askerde iken doğan kızım Tülay'ı ve bir kat yatak ile bir-iki kap kacaktan oluşan evimizi alarak ,30.Eylülde Elbistan'da Kaymakamlığa göreve başlama yazımı verdim.
01/Ekim/ günü maaşımı aldım.Köyde gerekli olacak ihtiyaçlarımızı aldıktan sonra evimizi ve aldıklarımızı bir jipe attık.Ticaret Lisesi son sınıfta okuyan kardeşimle birlikte sevinç içinde köyümüze hareket ettik.Bir an önce köyüme ,okuluma,bahçeme kavuşmak istiyordum.
Elbistan'dan çıktık.Malatya yolunda ilerliyoruz.Solda yeşillikler ve bahçeler içinde bir köy görününce şoföre:
- Gardaş burası Hüyücek köyü mü ? deyince:
- Yok hocam,daha ilerde Hüyücek dedi.
Aynı soruyu Ambarcık ve Demircilik köyleri için de sordum.Yine aynı cevabı alınca"üstat senin yanlışın var,Hüyücek bağlık-bahçelik olacak "demeye kalmadan Demircilik'in karşısında Malatya yolundan toprak bir patikaya saptık.Karşımızda Nurhak Dağları,traktörlerin bozduğu yolda ilerlerken içimiz dışımıza çıkıyordu sanki.
Dağa doğru yaklaştıkça yamaçta evler seçilmeye başladı.Şoför,işte görünen köy Hüyücek köyü,dedi.Ben hala itiraz ediyorum,Hüyücek'in yeşillik,bağlık-bahçelik olduğunu,okulu ve lojmanı bulunduğunu,köyün ismini başka bir köyle karıştırdığını anlatmaya çalışıyorum.
Şoförle tartışa tartışa güneşin batmak üzere olduğu bir zamanda otlamadan dönen sürü ile köye girdik.Şoför jipi girişte bir evin önüne çekerek durdu.
- İşte burası da köyün muhtarının evi diyerek jipten indi.Ben hala üzerimdeki şaşkınlığı atamadan bir eşim Gülcan'a,bir kardeşim Cumali'ye bakıyorum.
Güzel insan (allah rahmet eylesin,mekanı cennet olsun) Ali Gümüş koşarak jipin yanına geldi.Hoş geldiniz,ben köyün muhtarıyım diyerek tokalaştık.Ben elimdeki göreve başlama yazısını göstererek:
- Muhtar Amca burası Hüyücek Köyü mü?diye sordum.O'da"evet hocam,burası Hüyücek Köyü deyince içinde bulunduğum gerçeği o zaman anladım.Birlikte ben Elbistanlıyım diyen asker yalanlarıyla beni aldatmıştı.
O akşam hoş geldin için gelen köylülerin sıcaklığı,öğretmene karşı susamışlığı beni çok etkiledi.Köyün bağlık-bahçelik olmayışını,okul ve lojmanın,okul bahçesinin olmayışını yaşadığım ilk akşamın sıcaklığı bana unutturdu.
Ertesi gün Sevgili Hüseyin Ayçık'ın evinin bir odası da bizim evimiz oldu.Odanın köşesine bir perde gerdik,orası mutfak oldu.Elbistan'dan aldığımız çift kişilik karyolayı kurduk.Kalan boşluğa bir Antep kilimi serdik.Üzerine iki minder de atınca yatak ve oturma odası da tamamlandı.
O evde iki yıl boyunca Sevgili Hüseyin abi,Eşe Abla ve dünyalar tatlısı kızlarıyla acmızı ,tatlımızı paylaştık.Tüm Hüyüceklilerin acısı kendi acımız,tatlısı kendi tatlımız olmuştur.Okul yapımı için iki yıl çok çırpındım.Siyasal nedenlerle yapımını gerçekleştiremedim.Benim ayrıldığım yıl okul yapılınca tüm Hüyücekli dostlarım kadar sevindim.
Ömrümüzün en güzel iki yılını paylaştığımız o zamanki Hüyüceklilerin aramızdan ayrılanlarına tanrıdan rahmet,yaşayanlara esenlikler diler,TÜMÜNÜZE SEVGİLERİMİ SUNARIM.
SEVGİYLE KALIN,DOSTÇA KALIN...
tlf: 0216 413 38 99
0216 344 05 33
0533 683 33 96

           

 

 
 
  '  '